در اروپا تربيت شده بود خديو مصر گرديد ، و در روز شنبه بيست و ششم ماه رجب الفرد سنه هزار و دويست و هفتاد و نه - مطابق 27 جدى ماه برجى - وفات كرده ، و در اسكندريه دفن شد . * ( 520 - وفات شيخ عبد الرحيم سويدى بغدادى ) * وى فرزند شيخ محمد سويدى است كه در ( 1200 ش 59 ) گذشت . و خود از علماى شافعيهء خاندان سويدى بغداد است كه شعر هم مىگفته ، و همانا در سنه 1175 - مطابق ( 1140 - 1141 ) شمسى - متولد شده ، و در نزد عم پدرش شيخ محمد سعيد سويدى ( كه در 1203 ش 89 گذشت ) و شيخ محمد كردى و غير آنها درس خوانده ، و كتب چندى تأليف كرده : اول « حاشيه بر شرح قطر » ابن هشام . دويم « رساله‌ئى در كلام » . سيم « شرح كتاب عمده » در فقه شافعى تأليف ابو بكر محمد بن على شاشى كه بنام المسترشد خليفه كه عمده لقب داشته نوشته . و اين چند بيت از او اينجا نوشته شد : حثثنا عتاق الخيل تستبق الطرفا * فأنعم به سيرا و أنعم به طرفا فلما توسطنا الطريق أنار من * منار على نير قط لا يخفى فصرنا نقد البيد طيا بنشرنا * خطاما خطت بل خط فى أجرها ألفا و او پس از مدت شصت و دو سال عمر ، در اين سال در بغداد وفات كرد و چندين نفر براى او مرثيه گفتند و ماده تاريخ او اين مصراع شد : « فى جنة الرحمن عبد الرحيم » 1237 و سه فرزند بعد از خود باقى نهاد كه هيچ‌يك اهل علم نبودند .